jump to navigation

Ενα μπλουζιαρικο ποστ… Νοέμβριος 5, 2008

Posted by ΝάΚως in Διαφορα, Ολα.
Tags: , ,
add a comment

Ο λογος που ονομασα αυτο το post «μπλουζιαρικο», ειναι γιατι το πριν απο λιγο επαιζα στην κιθαρα blues και οποτε παιζω μου δημιουργουνται καποια συναισθηματα.
Κλαιει ο ουρανος. Κλαιει οπως λεει και ο Stevie Ray Vaughan στο «The sky is crying». Δεν βλεπεις τα δακρυα να κυλουν στον δρομο; Γιατι δεν εχω εδω το μωρο μου. Ψαχνω να το βρω και αναρωτιεμαι που να ειναι. Γι’αυτο παιζω blues. Για να ξεχαστω. Ομως η λυπη μου συνεχιζει να μεγαλωνει. Ετσι ειναι το blues. Λυπημενο. Ενα δωδεκαμετρο σε Λα μινορε και μια πεντατονικη με μικρα περασματα δορικης. Σε 10 λεπτα ομως ολα εχουν φυγει απο μεσα μου. Τα εχω ξεχασει ολα. Μια αστραπη ομως μεσα μου με επαναφερει στην πραγματικοτητα. Ο ηλιος καλυπτεται απο συννεφα και ο ουρανος ξαναρχιζει να κλαιει. Αλλα εγω ακαθεκτος συνεχιζω να παιζω blues. Ο καιρος ειναι μουντος. Αλλα εμενα μου αρεσει. Ειναι οπως την ζωη μου. Οπως την καθημερινοτητα μου. Θα ηθελα να ημουν ενας μαυρος που ζει στην Νεα Ορλεανη. Με μια ξεκουρδιστη κιθαρα, με μια πωραια παρεα και με πολυ ορεξη να παιζω αυτο που λιγοι μπορουν να καταλαβουν, το blues. Κι αυτο το «λιγοi μπορουν να το καταλαβουν» ειναι μια τραγικη ειρωνια. Το blues ξεχιλιζει απο συναισθημα που και κουφος μπορει να το καταλαβει. Ομως εχοντας συνηθισει στην εμπορικη μουσικη δεν μπορουμε να συλαβουμε το ζουμι ενος τραγουδιου. Ενος ειδους μουσικης που ειναι η αρχη της ελαφρας μουσικης. Που οι ριζες του χρονολογουνται 200.000 χρονια πριν. Που οι κλιμακες του ηταν μεσα για διαφορες μετρησεις. Γι’αυτο παιζω blues. Γιατι λιγοι το ακουν. Λιγοι το αισθανονται. Λιγοι το καταλαβαινουν. Αυτο με λυπει. Θελω ολοι να μπορεσουν να καταλαβουν αυτο το ειδος. Ετσι και ο ουρανος συνεχιζει να κλαιει. Οποις δεν μπορει να το δει συμαινει οτι δεν μπορει να το συλαβει. Κι αυτο με λυπει. Ειναι τραγικο να σου λενε «εισαι ο πρωτος που γνωριζω που ακουει blues». Κι αν ο ουρανος κλαιει εγω ξερω πως να τον κανω να λαμψει. Να τον κανω ανοιξιατικο πρωινο. Πεντε μαγικες νοτες και μια blue note κανουν τα παντα θατικα. Οτι κακο και οτι καλο εχεις ζησει σου φαινεται ισο στα ματια σου. Γιατι τιποτα δεν σε νοιαζει. Τιποτα δεν χρειαζεται να θυμασαι. Μονο τις 5 νοτες και την blue note. Γι’αυτο συνεχιζω να παιζω blues. Και θα παιζω μεχρι το τελος. Χωρις σταματημο. Χωρις κουραση. Γιατι αυτο ειναι το blues.

Blues Boy.

Advertisements