http://tkgr.wordpress.com/

Μιας που το ξαναπιάσαμε είπαμε να κάνουμε και μια μετακόμηση.

Το παρακατω ποστ ειναι γραμμενο απο τα υπεροχα χερακια μου. Θελω να με συγχορεσετε για τα κινεζικα μου και τα ορθογραφικα μου λαθη. Αλλωστε με οτι “ι” το γραψω, με οτι “ο”, με οτι “ε” το ιδιο διαβαζεται. (σημειωση: καντε κλικ πανω στην εικονα για νατην δειτε ολοκληρη)

Αρκετοι ειναι αυτοι που μπορει να μην τον γνωριζουν. Προκειται για εναν ανθρωπο που το blues το ετρεχε μεσ στις φλεβες του μιας και γεννηθηκε στο Νταλας του Τεξας. Ειχε ομως ενα παραπονο: γιατι δεν γεννηθηκε μαυρος, αφου οι μαυροι ηταν αυτοι που ανακαληψαν αυτο το ειδος μουσικης που ολοι εχουμε, ειτε λιγο ειτε πολυ, λετρεψει, την blues. Αυτο ειναι ενα συντομο βιογραφικο αυτου του μεγαλου κιθαριστα που ειχε ενα αδοξο τελος (αεροπορικο δυστυχημα). Πολλοι μαλιστα λενε οτι με τον θανατο του πεθανε και η μουσικη. Εγω δεν πισταευω οτι πεθανε αλλα οτι εμεινε για λιγο στασιμη.

“Ο Stevie Ray Vaughan, συχνά αναφερόμενος και με τα αρχικά του SRV, γεννήθηκε στις 3 Οκτωβρίου 1954 στο Ντάλας του Τέξας. Θεωρείται από πολλούς υπεύθυνος για την ανανέωση του ενδιαφέροντος του κόσμου για τα μπλουζ.
Στις 3 Οκτωβρίου ή στις 25 Δεκεμβρίου του 1961 (δεν είναι ξεκάθαρο), ο Στιβ παίρνει δώρο μια κιθάρα. Ανάμεσα στα πρώτα τραγούδια που μαθαίνει είναι το Wine, wine, wine και το Thunderbird των Nightcaps. Δύο περίπου χρόνια αργότερα ο Στιβ αγοράζει τον πρώτο του δίσκο. Το Wham Of That Memphis Man του Lonnie Mack και τον παίζει τόσες πολλές φορές που ο πατέρας του τον σπάει από τα νεύρα του. Εκείνη την εποχή ο Στιβ παίρνει και την πρώτη του ηλεκτρική κιθάρα, την παλιά κιθάρα του αδελφού του Jimmie. Τρία χρόνια αργότερα, το καλοκαίρι του 1966, ο Doyle Bramhall έχει καθιερωθεί στη μουσική σκηνή του ακούει για πρώτη φορά τον SRV να παίζει. Την επόμενη χρονιά το γκρουπ του Στιβ εμφανίζεται στο Lee Park στο Ντάλας και ξεκινά να δραστηριοποιείται πέρα σχολικών εκδηλώσεων και πάρτι. Έως το 1969Όστιν και το καλοκαίρι του 1970, μετά από ένα ατύχημα σε ένα φαστ φούντ όπου εργαζόταν, παραιτείται και αφιερώνει τη ζωή του στη μουσική. Δημιουργεί το πρώτο του ουσιαστικά γκρουπ που άντεξε αρκετό καιρό, με το όνομα Blackbird με τους Stevie & Kim Davis (κιθάρες), Christian dePlicque (φωνητικά), Roddy Colonna & John Huff (τύμπανα), Noel Deis (πλήκτρα) και David Frame (μπάσο). Στις 31 Δεκεμβρίου του 1971, ο Στιβ εγκαταλείπει το σχολείο και μετακομίζει με το συγκρότημά του στο Όστιν, όπου και εμφανίζονται στο μπαρ “Rolling Hills Country Club”, αργότερα μετονομάστηκε “Soap Creek Saloon”, για τα επόμενα επτά χρόνια.
Στα τέλη του 1972, ο Στιβ συμμετέχει στο συγκρότημα Krackerjack για μερικούς μήνες όπου και παίζει με τον μελλοντικό μπασίστα των Double Trouble, Tommy Shannon για πρώτη φορά. Στις 14 Μαρτίου του 1973, ο Στιβ ενώνεται με το συγκρότημα του Marc Benno, Nightcrawlers, το οποίο εκείνο τον καιρό ηχογραφούσε για την δισκογραφική A&M Records. Το άλμπουμ όμως δεν κυκλοφορεί ποτέ. Στο συγκρότημα συμμετείχε επίσης ο Doyle Bramhall που ξεκινά μια συνεργασία 17 ετών με τον Στιβ γράφοντας του τραγούδια. Το 1974 ο Στιβ αποκτά την θρυλική φθαρμένη Stratocaster γνωστή ως “Number One” του (νούμερο ένα), την κιθάρα σήμα κατατεθέν του Στιβ για την υπόλοιπη καριέρα του. Στις 31 Δεκεμβρίου του 1974 ο Στιβ γίνεται μέλος των Paul Ray & the Cobras, ενός πολύ δημοφιλούς γκρουπ από το Όστιν και εμφανίζονται κατά μέσον όρο πέντε φορές την εβδομάδα για τα επόμενα δυόμισι περίπου χρόνια. Στις 7 Φεβρουαρίου1977 κυκλοφορούν ένα 45άρι, η πρώτη ουσιαστικά εμφάνιση του Στιβ στη δισκογραφία. (Στα 17 του είχε συμμετάσχει σε μια σχολική παραγωγή με τίτλο “A New Hi”) ενώ τον Μάρτιο την ίδιας χρονιάς οι Cobras ψηφίζονται συγκρότημα της χρονιάς στο Όστιν. Τον Σεπτέμβριο του 1977 ο Στιβ εγκαταλείπει τους Cobras για να δημιουργήσει τους Triple Threat Revue με τους: Lou Ann Barton (φωνητικά), W.C. Clark (μπάσο & φωνητικά), Mike Kindred (πλήκτρα) και Fredde Pharoah (τύμπανα). Το Μάιο της επόμενης χρονιάς οι Johnny Reno (σαξόφωνο) και Jackie Newhouse (μπάσο) ενώνονται με τον Στιβ και δημιουργούν τους Double Trouble. Το όνομα είναι εμπνευσμένο από ένα τραγούδι του Otis Rush. Το Σεπτέμβριο του ’78 ο Chris Layton προσχωρεί στις τάξεις του συγκροτήματος και στις 19 Αυγούστου 1979 συμμετέχουν σε μία από τις πρώτες εκτός συνόρων της πολιτείας του Τέξας συναυλία, στο San Francisco Blues Festival. Την επόμενη χρονιά ηχογραφούν το άλμπουμ In the Beginning, από ζωντανή τους εμφάνιση στο Steamboat 1874 στο Όστιν. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε το 1992. Τον Ιούλιο του 1981, το συγκρότημα εμφανίζεται σε ένα φεστιβάλ έξω από το Όστιν και δημιουργείται ένα βίντεο, το οποίο ο μάνατζερ του συγκροτήματος θα δώσει στον Μικ Τζάγκερ περίπου ένα χρόνο αργότερα. Το αποτέλεσμα ήταν το συγκρότημα να εμφανιστεί ζωντανά σε ένα ιδιωτικό πάρτι των Ρόλινγκ Στόουνς, στις 22 Απριλίου του 1982. Στις 17 Ιουλίου του 1982, ο Στιβ και η παρέα του γίνονται το πρώτο συγκρότημα που εμφανίζεται στο Montreux International Jazz Festival στην Ελβετία, χωρίς δισκογραφική δουλειά ή συμβόλαιο με οποιαδήποτε δισκογραφική εταιρία. Το πλήθος αποδοκιμάζει, ειρωνικά όμως, τo γκρουπ κερδίζει Grammy για την εκτέλεση του κομματιού Texas Flood σε αυτή την εμφάνιση. Σε αυτό το φεστιβάλ ο Στιβ γνώρισε τον David Bowie και τον Jackson Browne. Το Νοέμβριο του 1982, το συγκρότημα ηχογραφεί, αυτό που αργότερα θα κυκλοφορήσει με τον τίτλο «Texas Flood», ύστερα από πρόσκληση του Jackson Browne, ενώ ταυτόχρονα ο Στιβ συμμετέχει (ηχογραφεί την κιθάρα) κατόπιν παράκλησης του David Bowie στο άλμπουμ Let’s Dance, και συμφωνεί να συνοδεύσει τον Bowie στην παγκόσμια περιοδεία του. Αποφασίζει να εγκαταλείψει τελικά, κατά τη διάρκεια των ετοιμασιών, για να ασχοληθεί με το δικό του σχήμα.
Την άνοιξη του 1983, ο διάσημος παραγωγός John Hammond ακούει μια κασέτα από ζωντανή εμφάνιση του συγκροτήματος στο Montreux International Jazz Festival του 1982 και επιτυγχάνει τη συμφωνία μεταξύ του γκρουπ και της δισκογραφικής Epic Records. Στις 13 Ιουνίου του 1983 κυκλοφορεί το πρώτο άλμπουμ του Στιβ, με τίτλο Texas Flood. Το Μάιο του 1984 κυκλοφορεί το δεύτερο στούντιο άλμπουμ με τίτλο Couldn’t Stand The Weather παίρνοντας πολύ καλές κριτικές. Την ίδια χρονιά κερδίζει δύο W.C. Handy National Blues Awards, στις κατηγορίες Καλλιτέχνη της χρονιάς και Καλύτερου Μπλουζ Μουσικού της χρονιάς και το 1985 έρχεται η σειρά του Soul to Soul, με τη συμμετοχή ενός καινούργιου μέλους, του Reese Wynans στα πλήκτρα. Τον Ιούλιο του 1986, ηχογραφώντας μια σειρά εμφανίσεων στο ‘Οστιν και το Ντάλας, κυκλοφορεί το άλμπουμ Live Alive τον Νοέμβριο της επόμενης χρονιάς. Στις 30 Σεπτεμβρίου του 1985, κατά τη διάρκεια παγκόσμιας περιοδείας, ο Στιβ καταρρέει στο Ludwigshafen της Γερμανίας από παρατεταμένη χρήση ουσιών. Ο Στιβ δίνει δύο ακόμη συναυλίες, αλλά οι τελευταίες 13 εμφανίσεις της περιοδείας ακυρώνονται και ο Στιβ μπαίνει σε πρόγραμμα αποτοξίνωσης. Ο Στιβ μένει «καθαρός» από τις 13 Οκτωβρίου μέχρι τον πρόωρο θάνατό του το 1990. Στις 6 Ιουνίου του 1989, κυκλοφορεί, κατά πολλούς το καλύτερο άλμπουμ της καριέρας του, το In Step. Η αναγνώριση έρχεται άμεσα, με την απονομή βραβείου Grammy για τον καλύτερο σύγχρονο μπλουζ δίσκο. Ο Στιβ με την μπάντα του περιοδεύουν μαζί με τους Jeff Beck και Joe Cocker. Στις 30 Ιανουαρίου του 1990, ο Στιβ εμφανίζεται στην γνωστή τηλεοπτική εκπομπή του Mtv, Mtv Unplugged, όπου παρουσιάζει τις ακουστικές εκδόσεις των Pride And Joy, Testify και Rude Mood με μια 12-χορδη ακουστική κιθάρα. Την άνοιξη του ’90 ηχογραφεί με τον αδελφό του Τζίμι Βον τον δίσκο Family Style, που κυκλοφορεί στις 25 Σεπτεμβρίου της ίδιας χρονιάς. Στις 13 Αυγούστου όλα τα άλμπουμ του Στιβ, γίνονται «χρυσά» (500.000 πωλήσεις). Στις 26 Αυγούστου, στο Alpine Village του Γουισκόνσιν, η γνωστότερη συναυλία του Στιβ (“sold out” – 30.000 εισιτήρια), με συμμετοχές των Έρικ Κλάπτον, Μπάντι Γκάι, Τζίμι Βον και Ρόμπερτ Κρέι. Γυρνώντας από τη συναυλία στο Σικάγο, στις 27 Αυγούστου λίγο πριν τη 01:00 π.μ., το ελικόπτερο που μεταφέρει τον Στιβ πέφτει δευτερόλεπτα μετά την απογείωση, σκοτώνοντας τον ίδιο και άλλους τέσσερις επιβαίνοντες. Η έρευνα για την πτώση του ελικοπτέρου απέδωσε την ευθύνη σε λάθη του χειριστή. Στις 11 Μαΐου 1995, ο αδελφός του Τζίμι, μαζί με τους Double Trouble και την αφρόκρεμα της μπλουζ σκηνής (BB King, Eric Clapton, Robert Cray, Buddy Guy, Dr. John, Art Neville, and Bonnie Raitt), δίνουν μια συναυλία προς τιμήν του. Στις 22 Φεβρουαρίου του 2000, ο Στιβ εκλέγεται για να συμπεριληφθεί στο Blues Hall Of Fame όλων των εποχών, και γίνεται ένας από τους μόλις 79 καλλιτέχνες στην λίστα.”

Δισκογραφία

• Texas Flood (1983)
• Couldn’t Stand The Weather (1984)
• Soul To Soul (1985)
• Live Alive (1986)
• In Step (1989)
• Family Style (1990)
• The Sky Is Crying (1991)
• In The Beginning (1992)
• Greatest Hits (1995)
• Live At Carnegie Hall (1997)
• The Real Deal: Greatest Hits Vol. 2 (1999)
• Blues At Sunrise (2000)
• SRV The Box Set (2000)
• Live At Montreux 1982 & 1985 (2001)
• The Essential Stevie Ray Vaughan (2002)
• Martin Scorsese Presents the Blues: Stevie Ray Vaughan (2003)
• Stevie Ray Vaughan & Double Trouble: The Collection (2004)

Θαυμαστε τον και σε μερικα videos:

Καποιοι ανθρωποι δεν πρεπει να πεθαινουν…

Blues Boy.

Γιορτες τελος! Παει η χριστουγεννιατικη εμφανιση! Πανε τα χιονια!

Αυτοι ομως δεν ειναι λογοι να νευριαζει κανεις… Ο λογοι ομως που θα διαβασετε παρακατω ΕΙΝΑΙ ΛΟΓΟΙ ΝΑ ΝΕΥΡΙΑΖΕΙ ΚΑΝΕΙΣ!!!

1. Αυριο, Πεπμτη 8 Ιανουαριου 2009 αρχιζουν τα σχολεια. Το κακο ομως ειναι οτι η μονη μερα που σιγουρα δεν θα εχει μαθημα (αρα χαλαρωση) μεχρι τις 30 Ιανουαριου (τριων Ιεραρχων). Και αυτο γιατι μερικοι προτιμησαν να κανουν 2 εβδομαδες καταλυψη με ανταλαγμα να χαθουν ολοι οι περιπατοι. Ετσι μεχρι τις 7 Μαρτιου (οπου ειναι η επομενη εκδρομη, η τετραημερη) θα κανουμε συνεχομενα μαθημα. Και δεν εχει και προβες με την χοροδια, γιατι η επομενη γιορτη ειναι στις 25 Μαρτιου. Αρα χεσε μεσα Πολυχρονη!
2. Αυτη την ωρα που γραφω αυτο το κωλοποστ σε αυτο το ηλιθιο μπλογκ (10:04, 7/1/2009) παιζουν στον Μυλο της Θεσσαλονικης οι Wishbone Ash (κλασικο ροκ βρετανικο συγκροτημα) κι εγω δεν μπορω λογο σχολειου ( θα τελειωσει πολυ αργα).
3. Και τριτο και μακρυτερο (γιατι ποναει περισσοτερο) ειναι κατι που εχει σχεση και με μουσικη και παλι το εμποδιζει αυτο το πραγμα που φορτωνει τους εφηβους με αχρηστες πληροφοριες, μεχρι να ξεχιλησει το μυαλο τους, το σχολειο. 28 Μαιου ερχονται για πρωτη φορα το θρυλικο συγκροτημα της κλασικης ροκ σκηνης, οι AC/DC στην Αθηνα!!! Η χαρα σταματαει εδω… Αυτο γιατι πεφτει μερα Πεμπτη. Και την επομενη μερα θα γραφω στο σχολειο ενα απο τα αχρηστα μαθηματα του σχολειου. Εστω αν ηταν Παρασκευη θα επαιρνα το αεροπλανο και θα πηγαινα. Αλλα τωρα θα χασω την ευκαιρια να δω ανθρωπους θρυλους για να παω στο σχολειο να γραψω!!!

Οχι πειτε μου τωρα, δεν ειναι λογοι αυτοι να νευριαζει κανεις;

Blues Boy.

Πρωτα απ’ολα θελω να ευχηθω καλη χρονια σε ολους και το 2009 να φερει ευτυχια σε εσας και τις οικογενιες σας και γενικοτερα σε ολους τους ανθρωπους που αγαπατε. Επισης να πω ενα συγνωμη στους λιγους αναγνωστες του blog μου που τοσο καιρο δεν εγραφα, αλλα ειχα πολυ βαρυ προγραμμα και δεν μπορουσα να κατσω να γραψω.

Τα Χριστουγεννα τελειωασαν, το 2009 μπηκε κατα 1 δευτερολεπτο αργοτερα κι εγω, εσεις, ολοι μας τι καταλαβαμε απο ολο αυτο το “πνευμα των Χριστουγεννων”, που μας κανει ολους πιο ευαισθητους, που κανει τον καλο και ευσωμο γερακο της Coca Cola να ντυθει για αλλη μια φορα στα κοκκινα και να παει σε ολα τα παιδια δωρα και παιχνιδια, οπως στον μικρο Γιωργακη της Cosmote ενα ελαφακι και στον Κωστακι ενα ελαφακι με ναβιγκατορρ. Και ζωντας ολη αυτη την μαγεια ερχονται καποιοι επιτιδαιοι να μας πουν πως δεν υπαρχει Αγιος Βασιλης. Δεν ξερουν ομως οτι θα υπαρχει μεχρι οι ανθρωποι να μην εχουν αναγκη απο εναν αγιο που να τους αγαπαει, που δεν καταφευγουν στον υλικο ευδεμονισμο. Δυστηχω ομως οπως πληροφορουμαι στις 21/12/2012 θα ερθει το τελος του κοσμου (για 10η φορα) ή οπως λεει ο μεταφυσικος Ερρικος Καραγκουνης, η Γη θα περασει στην 5η διασταση. Εδω ακομα την 4η δεν μπορουμε να παρατηρησουμε, στην οποια η Γη εχει μπει τον Οκτωμβριο του 2006, θελουμε και την 5η.

Το θεμα μου ομως ειναι οχι η 5η διασταση, αλλα η 3η. Αυτη που ζουμε και καταλαβαινουμε ολοι μας. Ως ποτε θα πιστευουμε, οπως πολυ καλα ειπαν ο Μπουλας με τον Καλυβατση στην (για μενα πολυ πετυχημενη) εκπομπη Μπελας TV κανοντας parody την διαφημηση της Coca Cola, οτι οι αστεγοι πινανε και κρυωνουν μονο τα Χριστουγεννα; Ως ποτε θα συσχετιζουμε τα Χριστουγεννα με δωρα και λεφτα απο συγκενεις και αγαπημενους; Γιατι μονο τα Χριστουγεννα κανουμε δωρεες, βοηθαμε ανημπορους, τρωμε μελομακαρονα (ασχετο); Πρεπει να καταλαβουμε οτι τα Χριστουγεννα δεν υπαρχουν για να ευαισθητοποιουμαστε μονο στον τομεα “δωρα” αλλα και σε αλλους τομεις. Το βραδυ της Πρωτοχρονιας καψανε τραπεζες και αυτοκινητα. Και ακομα χειροτερα… Στην Γαζα μαυρη πρωτοχρονια κανανε οι ανθρωποι, με σφαιρες και βομβες. Κι εμεις ασχολουμαστε με μια περιοχη της Αθηνας που εκανε Πρωτοχρονια στο σκοταδι, μιας και κοπηκε το ρευμα μετα τα μεσανυχτα. 1ον το ρευμα κοπηκε μετα τα μεσανυχτα, αρα στις 12 ακριβως ειχαν φωτα και 2ον παλαιοτερα πως κανανε πρωτοχρονια χωρις φωτα;

Γενικο συμπερασμα; Αν δεν αλλαξουμε μυαλα δεν θα παμε μπροστα (εκανα και ρημα). Μην επιζητατε δικαιωσυνη απο κανεναν πριν ζητησετε δικαιωσυνει απο τον εαυτο σας. Μην ζητατε απο τους πολιτικους που εσεις οι ιδιοι ψηφισατε και ψηφιζετε (μιας και παντα οι ιδιοι ειναι) να παρετηθουν και να σταματησουν να τα περνουν απο παντου και απο την αλλη να τα περνετε κι εσεις οταν βρεθειτε σε μια αναλογη θεση. Αυτο οι αρχαιοι το ονομαζαν “τραγικη ειρωνια”. Κοιταξτε να συμαζεψετε τα κεκαυμενα πρωτα τα δικα σας, μετα του διπλανου σας και στο τελος ολοκληρου του κρατους.

Εδω σταματαω, οχι γιατι δεν εχω αλλα να πω, αλλα γιατι ειναι για αλλο ποστ. Κλεινω παραθετωντας αυτο υπεροχο τραγουδι που ολοι το ξερουν το “So this is christmas” του  John Lennon.

Blues Boy.